آیا مصرف ویتامین به درمان افسردگی کمک می کند؟ | تغذیه سالم

مصرف ویتامین به درمان افسردگی کمک می کنه؟

جواب این سوال اینه: «احتمال داره.»

کمبود بعضی از ویتامینا و مواد معدنی در بدن آدم می تونه باعث نشونه های افسردگی در فرد شه. پس اگه افسردگی به خاطر این باشه، خوردن مکملای غذایی حتماً به شخص کمک می کنه و بر عکس، اگه افسردگی شخص دلایل دیگری داشته باشه، خوردن ویتامینا و مکملای غذایی کمکی نمیکنه. البته مطمئناً به امتحانش می ارزه و خوبه که شخص قبل از مصرف داروهای ضدافسردگی، اول واسه یه مدت از مکملای غذایی به مقدار کافی استفاده کنه.

 

ویتامین ب– کمپلکس

 

ویتامینای ب-کمپلکس واسه سلامت هیجانی و ذهنی، نقش اساسی دارن. این ویتامینا در بدن ما ذخیره نمی شن. پس باید روزانه در رژیم غذایی ما گذاشته شن. ویتامینای ب به وسیله الکل، شکر، نیکوتین و کافئین از بین میره. در نتیجه، تعجبی نداره که خیلی از مردم دچار کمبود این نوع ویتامین هستن.

یافته های نوین درباره رابطه ویتامینای ب- کمپلکس و افسردگی به قرار زیره:

•  ویتامین ب-۱ (تیامین): مغز آدم از این ویتامین واسه کمک به تبدیل قندخون به سوخت و عامل محرّک استفاده می کنه و بدون اون، مغز به سرعت بدون انرژی می مونه.

این می تونه به خستگی، افسردگی، تندخوئی، زودرنجی، اضطراب و حتی فکر خودکشی برسه. کمبود ویتامین ب-۱، هم اینکه می تونه باعث مشکلات حافظه، کم اشتهایی، بیخوابی و مشکلات گوارشی شه. مصرف کربوهیدراتهای تصفیه شده، مثل شکر، نیاز ویتامین ب-۱ بدن رو تامین می کنه.

 

•  ویتامین ب-۳ (نیاسین): آخرسر کشف شد که مریضی پلاگر ( pellagra ) که دیوونگی و زوال عقل از جمله نشونه های اون هستش، به دلیل کمبود نیاسین بروز می کنه. الان خیلی از اجناس غذایی شامل نیاسین هستن و مریضی پلاگر تقریباً ریشه کن شده. کمبود ویتامین ب-۳ می تونه باعث بیقراری، اضطراب و هم کنه ذهنی و کم تحرکی شه.

 

•  ویتامین ب-۵ (اسیدپانتوتنیک): نشونه های کمبود این ویتامین عبارتند از خستگی، اضطراب طولانی وافسردگی. ویتامین ب-۵ واسه ایجاد هورمونها و به کار گیری اسیدهای آمینه و استیل کولین ( acetylcholine ) شیمیایی مغز که به کمک هم از شکلای جور واجور خاصی از افسردگی جلوگیری می کنن لازمه.

 

•  ویتامین ب-۶ (پیریدوکسین): این ویتامین به پردازش اسیدهای آمینه که عناصر سازنده تموم پروتئینا و بعضی از هورمونها هستن، کمک می کنه. این ویتامین هم اینکه در تولید سروتونین، ملاتونین و دوپامین لازمه. کمبود ویتامین ب-۶ که بسیار نادره، باعث آسیب رسوندن به سیستم ایمنی بدن، ضایعات پوستی و پریشونی ذهنی می شه. کمبود این ویتامین بعضی وقتا در افراد الکلی، مریضایی که دارای نارسائی کبدی هستن، و خانمهایی که از قرصای ضدبارداری استفاده می کنن، بروز می کنه. خیلی از کارشناسان تغذیه عقیده دارن که بیشتر رژیمای غذایی، به مقدار بهینه و کافی این ویتامین رو تامین نمی کنن.

 

•  ویتامین ب-۱۲: به دلیل اهمیت ویتامین ب-۱۲ در تشکیل گلبولهای قرمز خون، کمبود اون به مشکلاتی در اکسیژن رسانی که به کم خونی خطرناک موسومه، منجر می شه. این مشکل می تونه باعث تغییر حالت همیشگی، پارانویا (بدگمانی)، تحریک پذیری، گیجی، زوال عقل، توهّم زدگی یا عاشقی و آخرسر به دنبال اون کم اشتهایی، سرگیجه، ضعف، نفس تنگی، تپش قلب، اسهال و احساس سوزش در اندامهای انتهایی مثل دست و پا شه. کمبود این ویتامین پس از یه دوره طولانی پیش میاد چون در کبد آدم واسه سه تا پنج سال ذخیره هست. وقتی که کمبود ویتامین ب-۱۲ در فردی بروز می کنه، معمولاً به خاطر کمبود آنزیمیه که باعث جذب اون در روده می شه. به دلیل اون که با بالارفتن سن از مقدار این آنزیم کم میشه، افرد سن بالا بیشتر در برابر کمبود ویتامین ب-۱۲ هستن.

 

•  اسیدفولیک: این ویتامین ب واسه ترکیب DNA لازمه. رژیم غذایی ناجور و عوامل دیگری مانند مریضی، الکلیسم و هم مصرف داروهای مختلفی چون آسپرین، قرصای ضدبارداری، باربیتوراتا و داروهای ضد تشنج، در کمبود اسیدفولیک دخالت دارن. مصرف این ویتامین مخصوصاً به خانومای باردار پیشنهاد می شه.

 

  ویتامین ث

 

کمبود ویتامین ث مستقیماً باعث افسردگی می شه که باید با به کار گیری مکملهای غذایی به برطرف کردن اون پرداخت. به کار گیری مکملهای غذایی خصوصاً پس از اعمال جراحی و مریضیای التهابی مهمه. اضطراب، بارداری و شیردهی هم نیاز بدن به ویتامین ث رو زیاد می کنن. نیاز به تذکره که مصرف آسپرین، تتراسیکلین و قرصای ضدبارداری، ذخیره بدن رو به انتها میرسونه.

مواد معدنی

کمبود بعضی از مواد معدنی هم می تونه باعث افسردگی شه.

•  منیزیم: کمبود منیزیم باعث بروز نشونه های افسردگی و هم اینکه گیجی، بیقراری، اضطراب، توهّم و شکلای جور واجور مشکلات جسمی می شه. بیشتر رژیمای غذایی شامل منیزیم به مقدار کافی نیستن و استرس هم به شدّت، مقدار منیزیم موجود بدن رو کم می کنه.

•  کلسیم: کمبود کلسیم روی سیستم مرکزی اعصاب اثر میذاره. سطح پائین کلسیم باعث نا آرومی، دلهره، تندخوئی، زودرنجی و بی حسّی می شه.

•  روی: کمبود روی در بدن به بی احساسی، بی اشتهایی، سستی و خواب آلودگی منجر می شه. با پائین اومدن سطح روی در بدن، ممکنه اندازه مس بدن به سطح سمّی زیاد شه و باعث پارانویا (بدگمانی) و ترس شه.

•  آهن: افسردگی بیشترً نشونه ای از کمبود آهن مزمنه. از دیگر نشونه های کمبود آهن میشه به ضعف عمومی، سستی و بی حالی، خستگی، کم اشتهایی و سردرد اشاره کرد.

•  منگنز: این فلز واسه استفاده مناسب از ویتامینای ب-کمپلکس و ویتامین ث لازمه. منگنز هم اینکه در تشکیل اسیدهای آمینه نقش داره و به خاطر همین، کمبود اون می تونه به کاهش سطح منتقل کننده های عصبی و در نتیجه افسردگی منجر شه. این فلز به اثبات قندخون و جلوگیری از تغییر حالتای همیشگی هم کمک می کنه.

•  پتاسیم: کمبود پتاسیم معمولاً به افسردگی، گریانی، ضعف و خستگی منجر می شه.

جمع آوری و تنظیم:گروه سلامت آکا ایران

.

منبع :

جمع آوری به وسیله بخش تغذیه سالم زندگی سالم سایت آکا

Related articles

آیا می توان جایگزین های مناسبی برای آب پیدا کرد؟ | تغذیه سالم

هستن کسائی که از فواید و ضرورت آب واسه بدن آگاه هستن، اما با این حال میلی به نوشیدن آب خالی ندارن.این افراد می تونن اینا رو جانشین آب کنن. میشه جایگزینای مناسبی واسه آب خالی پیدا کرد؟ بارها شنیدین که پیشنهاد می شه باید روزانه یک و نیم تا دو لیتر آب مصرف شه. […]

Learn More

آیا مکمل ها و ویتامین ها خطر و عوارض دارند؟ | ورزش

مکملا و ویتامینا خطر و مشکلات دارن؟ تحقیقات همیشه نشون داده کسائی که زیاد میوه و سبزی مصرف می کنن در برابر بیماریا و عوامل مریضی رو مقاوم ترن و سیستم ایمنی بدن اونا از قدرت بیشتری برخورداره با مصرف مرتب میوه و سبزیا خیلی از نیازای بدن به ویتامینا و املاح تامین می شه […]

Learn More

آیا می توان با ورم مفاصل ورزش کرد | ورزش

میتونم با وجود ورم مفاصل ورزش کنم؟ چه ورزشی؟     ۶۲ سال دارم و سالهاست با این مریضی درگیرم. بیشتر مفاصلم التهاب دارن و چندین دیسک بد در پشت کمر خود دارم. دلم می خواد ورزش کنم اما هول و ترس دارم. چیکار باید کرد؟ جواب داده شده به وسیله مارتیکا هینر   سوال: […]

Learn More

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *